Τους διαδρόμους του ξενοδοχείου στολίζουν φιγούρες και σκιές με μικρές σύντομες ιστορίες. Ξένες γλώσσες, συνομιλίες, πνιχτά γέλια, ερωτικά καυγαδάκια και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί. Βλέπεις καλλιτέχνες, μεθυσμένες παρουσίες, τουρίστες και πόρνες με ψηλοτάκουνες γόβες να περπατούν απο 'δω κι απο 'κει. Βλέπεις διαφορετικές εκδοχές μιας ίδιας ζωής. Και βλέπεις ζωή διαφορετικών ταχυτήτων. Και οι διάδρομοι δεν έχουν τέρμα. Σε πάνε από πόρτα σε πόρτα κι από εικόνα σε εικόνα. Μια ατελείωτη έκθεση ιστοριών, αρκεί ν' αντέχεις τις αλήθειες και τα ψέματα τους.
Μερικές ιστορίες μπορεί να σε κοιτάξουν καχύποπτα και να σου κλείσουν τη πόρτα. Άλλες μπορεί να σε προσκαλέσουν στο δωμάτιο τους, να σ' αφήσουν ελεύθερο να τις ανακαλύψεις. Και κάπου μέσα στο χάος της διαφορετικότητας τους, κάποιες θα σ' αγαπήσουν και κάποιες θα σε μισήσουν. Κάποιες δε θα τις κατανοήσεις ποτέ. Όπως και να 'χει, μόλις κάνουν check-out θα στρωθούν καθαρά σεντόνια στα κρεβάτια για να 'ρθουν οι επόμενες. Η ουσία είναι πως καμιά τους δε θα μείνει για πάντα. Κι αυτό μπορεί να σ' αρέσει, μπορεί πάλι και όχι.
Θυμήσου, εσύ βλέπεις διαφορετικές εκδοχές μιας ίδιας ζωής. Και βλέπεις ζωή διαφορετικών ταχυτήτων.