Τα κρεβάτια με τα χαλασμένα ελατήρια τραγουδούν μετά τα μεσάνυχτα. Ζωντανεύουν όλα στο σκοτάδι και δίνουν τη δική τους παράσταση. Θεατές τα πρόσωπα στις φωτογραφίες πάνω στα ράφια. Παρακολουθούν χωρίς ενοχή το μυστικό θέαμα. Τα κλειδιά κλειδώνουν τις πόρτες και τα ρολόγια στους τοίχους κρατάνε την αναπνοή τους. Μέσα στις ντουλάπες, τα κρεμασμένα μας παλτά χορεύουν μπλουζ. Όταν ο χορός τους τελειώσει, θα μας περιμένουν υπομονετικά μέχρι το ξημέρωμα να τα φορέσουμε πάλι. Είναι που θέλουν να δείχνουν όλα τους όμορφα επάνω μας. Είναι που τίποτα δεν ησυχάζει πια τις νύχτες.
21.10.12
14.10.12
Χρονόμετρο.
Στο τέλος όλα τ' αγγίγματα γίνονται ένας ψυχρός αριθμός πάνω σ' ένα σώμα που αλλάζει κι όλα τα φιλιά αργοσβήνουν πάνω στο στόμα. Η μνήμη υποκύπτει στη λήθη και το χρονόμετρο δείχνει μηδέν.
Subscribe to:
Comments (Atom)
