Προς πώληση.

Ξέρω πως αν ήσουν ταξίδι, θα ήσουν από τα πιο παράξενα, τα πιο γεμάτα από περιπέτειες, από αυτές που αφηγούνται τα ρομαντικά τα παιδιά, από αυτά τα παιδιά που λένε ψέματα κι από εκείνα τα ψέματα που μας αρέσουν πολύ. Τα ψέματα τα δικά μας ποιοί άλλοι θα μπορέσουν να τα υποστηρίξουν με τόση αλήθεια; Την αλήθεια τη δική μας με ποιόν άλλο να τη μοιραστούμε; Έχουμε μυαλά μισοφτιαγμένα εμείς, από τα λίγα που κυκλοφορούν εκεί έξω. Κι οι άλλοι δε το ξέρουν. Οι άλλοι δε τ' αγοράζουν έτσι έυκολα τα ψέματα. Κι εμείς μόνο αυτά έχουμε, μόνο αυτά πουλάμε. Αν ήμασταν ταξίδι, θα 'μασταν μάλλον από τα πιο παράξενα. Κι οι άλλοι δε το ξέρουν. Οι άλλοι δε ξέρουν από ψέματα.

Συμφωνημένα.

Θα τηρούσαμε τα συμφωνημένα. Θα κόβαμε αυτό το καλοκαίρι στα δύο κι εσύ θα κρατούσες όλες τις ηλιόλουστες στιγμές του. Να σου κρατάει κάποιος συντροφιά το χειμώνα, να 'χεις γεμάτα τα συρτάρια σου αναμνήσεις. Θα μπορούσε να μη γεράσει μέσα σου ποτέ η θάλασσα. Για όλα τα ταξίδια που κουβαλάνε τα καράβια της και που δεν έκανες ακόμα, για κάθε μέρα που αποφασίζει να νυχτώσει πιο νωρίς και που σε βρίσκει - όπως ήσουν πάντα - σχεδόν απροετοίμαστο. Η αίσθηση των ονείρων σου πιο δυνατή από ποτέ. Με συνέχεια, χωρίς φθορά.

Κάτι.

Μερικές φορές είμαι σίγουρος πως είσαι ένα ακίνητο τίποτα με μια ελπίδα πως θα σ' αντέξω και θα σε κάνω κάτι. Αυτό.